• Anke IJsveld

WOW! De biketour die ik bijna miste

‘Dingen gebeuren met een reden’ mijn moeder ik roepen het altijd tegen elkaar en eigenlijk roep ik dat naar iedereen. Ik geloof daar heilig in, ben je te laat? Dan was je anders misschien onder een bus gekomen. Is je 500 dollar gejat, dan had iemand dat nodig voor medicijnen voor haar kat (jup, dat is het verhaal dat ik ervan gemaakt heb, zodat ik geen gemis meer voel van dat geld). Ben je niet aangenomen op die ene school of heb je die baan niet gekregen? Dan is dat je pad (nog) niet enzovoort. Het heeft betrekking op grote en kleine dingen. Zo’n klein ding was mijn bike tour. Ik had hem op aanraden van iemand meteen de dag na aankomst geboekt (woensdag), zodat ik meteen wat mensen leerde kennen, tips kon vragen aan de tourguide en meteen een beeld zou hebben van de stad. Klinkt als een mega tip toch? Ik raad het iedereen aan ook te doen trouwens, welke stad of land dan ook. Alleen werd mijn tour wegens ‘organisatorishe redenen’ gecanceld. Het was gelukkig geen enkel probleem om deze te verplaatsen en zoals je in mijn vorige blog hebt gelezen, is dat gelukt en heb ik mijn tour vandaag.

De melodieuze geluiden van een drilboor vonden weer mijn oren deze ochtend, terwijl ik het bed uit trilde keek ik op de klok: 7:45u. Prima zo, want ik zou de wekker nog 100x op snooze hebben gezet. Het is de eerste ochtend dat ik niet uitgerust wakker word. Ik heb niet veel tijd want ik wil eigenlijk om 9 uur vertrekken, ik moet immers anderhalf uur lopen voor die bike tour locatie. Ik wil nog wat contacten met het thuisfront en ik ken mezelf, dat duurt altijd langer dan ik inschat.

9:10u trek ik de hotelkamer deur achter me dicht. En als ik zo rondkijk terwijl ik naar de lift loop, realiseer ik me weer: het is echt een heel mooi, historisch, karakteristiek hotel. Met mooie grote kamers (de hotels die later zijn gebouwd hebben veel kleinere kamers). Dit hotel ontvangt al gasten sinds 1920 en dat spat ervan af. ‘The roaring twenties’ was een periode van politieke en economische groei, na de eerste wereldoorlog. Vol weelde en ‘over the top-ness’, dat vind je echt terug in dit hotel. Ik kijk nog snel even op de routeplanner en zie dat weg super makkelijk is. 1 rechte weg richting Central Park en dan langs het Park, aan het einde zit de Bike Tour locatie. Ik berg mijn mobiel weer goed weg in mijn jaszak en begin te lopen. Wow het is echt een mooie zonnige dag. En warm, de handschoenen die ik gisteren op de kop heb getikt, heb ik toch niet echt nodig. Wat een mazzel dat die tour verplaatst is, deze dag heeft veel beter weer. Ik verwonder me over alle mooie gebouwen en ook het oud recht naast het nieuw, zoals op deze foto.

Ik spot helaas geen katten meer. Ik loop over Broadway en wat ziet mijn oog daar?! Mijn mond valt open ‘Moulin Rouge’ de musical! OH MY GOD! Mijn favoriete musical aller tijden! Zelf in gespeeld ook back in the day een weekend in het Amphion in Doetinchem met MPG. Wow! Die wil ik niet missen, al moet ik 3 dagen op rantsoen (ook handig om mijn wedstrijd shape nog even iets langer vast te houden, haha). Hier ga ik heen! Mijn mond weer sluitend, loop ik verder. Vanavond op de laptop even tickets zoeken.

Ik loop en kijk nog wat meer rond…. He KAK! Ik loop recht tegen de Hudson rivier aan. Dat gebeurde me gisteren ook en toen was ik ook finaal verkeerd gelopen. Met een triomfantelijke zwaai, vis ik mijn mobiel uit mijn zak. Net wat ik dacht, een half uur in de verkeerde richting. Ik drukte op ‘directions’, ‘start’. Aankomsttijd: 11:02 (terwijl ik er om 10:45u moest zijn). He bah. Ik besloot een tandje bij te zetten (want deze routeplanner is hier altijd akelig accuraat, ondanks dat ik een flinke doorstapper ben, door de vele stoplichten denk ik) en met Moulin Rouge in mijn achterhoofd ging ik zeker geen dollars naar een taxi brengen. Na 10 minuten realiseer ik me dat dat tandje bij niet genoeg zal zijn. Dus ik jog hele stukken tot ik buiten adem, bezweet en op de helft ben. Ik zet mijn routeplanner weer aan. Yes, aankomsstijd: 10:51. Jog, loop, jog, loop, jog, loop, jog, loop. Routeplanner? Aankomsstijd 10:41u. GOALLLL! Ik vervolg mijn pas.

De tourguide ziet eruit, zoals ik me een echte New Yorker had voorgesteld. Hij is in de 50, semi lang haar. Hij heeft nette bruine schoenen en met grijze gemêleerde sokken, een kaki corduroy broek en een sportief grijs/groen jasje. Zijn naam is Chuck en is geboren en getogen in New York (yes! Echte New Yorker, echte informatie). De andere deelnemers van de tour zijn een stel, 2 Nederlanders. Het voelt wel fijn om even weer Nederlands te kunnen praten.

Chuck legt ons het gebruik van de fietsen uit. Links is voorwiel rem, rechts achterwiel (is dat niet precies andersom als de fietsen in Nederland? Ik zie mezelf al over de kop vliegen bij het eerste de beste grote, drukke kruispunt).

We starten onze tour in Central Park waar we 6 plekken bezoeken: 1. De waterkant met het mooiste uitzicht over de skyline van Manhattan.

2. Belvedere Castle. Een toeristische trekpleister. Hij neemt ons mee naar de rand van het water om het mooiste uitzicht op het kasteel te hebben, want als je erop staat kun je hem niet zien, aldus Chuck.

3. Nog een waterkant met uitzicht op Manhattan, met een schattig ‘Ladies Pavillion’. Een prachtig prieeltje.


4. Central Park Bridge, beroemd uit vele series en films. Tot een tijd geleden was dit HET ansichtkaartje dat je kocht in New York. Maar nu met alle fantastische camera’s in gsm’s, zegt Chuck, kan iedereen zo’n ansichtkaart zelf schieten. En dat deed ik:



5. De ‘Friends’ fontein, je weet wel die uit the themesong van de serie. Met die bank ervoor. De opnames vonden niet echt bij deze fontein plaats, omdat ze geen vergunning kregen om in het park te filmen. Ze hebben toen een replica gemaakt in Hollywood. Op de fontein staat ‘the Angel of water’. In 1 hand houdt ze een lelie, die staat voor puurheid. En met haar andere hand zegent ze het water (als de fontein loopt). Op de foto zie je dat ze de fontein aan het afsluiten zijn voor de winterperiode. Als je met je gezicht naar de fontein staat is achter je een groot wijd pad, waar je het park inkomt. Het verhaal daarachter vond ik ook wel intrigerend. De mensen in de Upper West side eisten een brede ingang naar het park zodat ze daar met hun nieuwste, grootste koetsen en hun nieuwste mode konden pronken. De architecten waren het daar niet mee eens, dus ze bouwden voorafgaand aan dat pad een trap, zodat de mensen toch uit hun koetsen en van hun ‘high horses’ af moesten komen om zich te mengen met ‘het gewone volk’.

6. The Dakota, een appartementen gebouw dat veel sterren heeft gehuisvest. De meest bekende is John Lennon, die daar samen met zijn vrouw Yoko Ono woonde. Hij was zelfs op weg naar deze woning toen hij vlak voor de ingang vermoord werd door Mark David Chapman. Lennon had vlak voor de gebeurtenis op verzoek van Chapman, nog een handtekening gezet op het album Double Fantasy. Chapman bleef rondhangen en beschoot de muzikant 5 keer, waarvan 4 kogels doel raakten. Lennon verloor te veel bloed en overleed in een politieauto onderweg naar het ziekenhuis. Er werd vrij snel een memorial gebouwd. Een stukje in Central Park in de vorm van een traan, vernoemd naar een nummer van de Beatles ‘Strawberry Fields’. Te midden van dit gebied vind je een mozaiek met het woord ‘Imagine’.

Verder speelt the Dakota een grote rol in de film ‘Rosemary’s baby’.


Na deze bezienswaardigheden in het park fietsen we richting Brooklyn. We rijden naar de Hudson (hey dat stukje ken ik.) We zien aan de overkant New Jersey (foto 1). Verderop is een haven waar de Titanic binnen had moeten komen (foto 2), hij is er zelfs speciaal voor gebouwd, maar we weten allemaal hoe dat verhaal is afgelopen. Dan wijst de gids naar een oud bruin industrieel gebouw (foto 3) waar het Oreo koekje geboren is.


Hij leidt ons dichter bij de Brooklyn Bridge (foto 4), met uitzicht op de Manhattan Bridge en verderop op de achtergrond de Williamsburg Bridge. Dit is tevens het laatste plekje van de tour.


Nadat we onze fietsen hebben teruggebracht naar de Brooklyn Locatie, neem ik afscheid van mijn

2 mede-Nederlanders en Chuck. Ik zet mijn routeplanner aan. 1 uur en 12 minuten reistijd. Dat valt me mee. Ik begin te lopen en loop langs de “ingang” van de Brooklyn Bridge. Ik ben er nu toch. Zal ik de Brooklyn Bridge op? Het is pas 14 uur. Ik kom hier vast niet meer terug, waarom zou ik deze kans laten gaan? Als ik te moe ben (ik heb immers al anderhalf uur gejogd/gelopen, 3 uur gefietst en moet nog anderhalf uur terug lopen) kan ik halverwege altijd weer omkeren.

Er is niet veel voor nodig om mezelf over te halen en ik stap de brug op. Wat een ervaring, wat een mooie brug, wat een uitzicht. En helemaal niet zo lang als ik had verwacht. Voor ik het weet ben ik aan de overkant. Wacht eens? Kun je over de Manhattan Bridge ook lopen? Kan ik niet via die brug terug? Ik google ‘can you walk the Manhattan Bridge?’ het antwoord is ‘YES’. Ik kijk op mijn routeplanner en zie dat hij maar een kwartier verwijderd is van mijn locatie, nou dat gaat gesmeerd.

Dit soort momenten vind ik het leukst, spontaan. Het word allemaal nog leuker als ik op de brug ben. Dit uitzicht!!! Het is het mooiste uitzicht dat ik tot nu toe in New York gezien heb! Ik heb ook wel echt mazzel met het weer, de zon, de lucht, want check deze foto’s!

Na de brug kom ik uit in China Town, door Soho waar ik bijna recht tegen een opvallend uitziende Tattoo Shop aan loop. Zal ik? Dat zou wel het ultieme souvenirtje zijn en ze accepteren walk-ins.

Ik wilde nog naar de bios, of een drankje doen in de hotel bar (remember?) maar ik ben super moe (goed excuus), ik heb behoefte aan een lang heet bad. Ik koop een bruisbal en een haarmasker in de supermarkt en bedenk dat ik lekker lang in bad ga en vroeg naar bed (het is nu 17:30u hahaha). Want ik heb best weinig ruimte om uit te slapen zo met Cor Drilboor iedere ochtend.

Bijna thuis gekomen loop ik zo tegen Grand Central Station aan, haha wow, die stond ook nog op mijn lijstje. Ik loop naar binnen. De laatste bezienswaardigheid van vandaag en ook enorm indrukwekkend.

Het enige dat mij vandaag nog rest is een poging doen om een Moulin Rouge ticket te bemachtigen, zonder Credit Card, fingers crossed. Dit is namelijk een bucket list dingetje.

45 keer bekeken
Logo.png

Skip the cookie
Anke IJsveld
Tel: 06-14421009
E-mail: skipthecookie@gmail.com

Meer contact informatie