• Anke IJsveld

Wedstrijdplannen 2020 en volwassen zijn (blegh).

Bijgewerkt: mrt 1


Gezonde maaltijden op tafel zetten,

de berg vieze was de rand van de wasmand niet laten overstijgen, zorgen dat als je door de huiskamer loopt er niet links en rechts stofvlokken afgewisseld met bosjes kattenharen verschijnen, genoeg inkomen genereren om je (veel te dure) levensstijl en je katten te onderhouden, terwijl je je passie volgt. Lief zijn voor je naasten, blijven investeren in de liefde van je leven, samen met die liefde een huis kopen, een sociaal leven behouden, social media bijhouden persoonlijk en zakelijk, werken aan je fitheid, zorgen dat je jezelf blijft ontwikkelen en bezig zijn met wat je nog wil bereiken….


“Adulting is hard” Hoe doet iedereen dit toch? En waarom lukt het mij niet alle ballen hoog te houden? Ik struggle AL-TIJD. Gaat het een goed dan gaat het ander minder. Heb ik full focus voor het een dan heb ik dat te weinig voor iets anders. En als ik geen focus/doel heb ben ik dood ongelukkig.


Doelen en uitdagingen dus. En ondertussen gebeurt het leven. Zoiets? Heeft dat ook te maken met hoe je in elkaar zit? De een is meer gebaat bij structuur en het volgen van een plan. De ander meer een aanpak van: ‘just wing it’, ergo: ik dus. Oh ik maak een plan, maar volg het zelden van begin tot eind. Maar misschien is dat onvermijdelijk. Je krijgt tegenslagen, dingen werken niet zoals je zou denken, dingen gaan anders dan je verwacht en is het dan juist niet een kracht om aan te passen en door te gaan? 90% van je voorspellingen/verwachtingen komen niet uit. Zoals ook recentelijk met mijn Bodybuild plannen. Ik wilde zo graag dit jaar niet wedstrijdloos door het leven gaan. Ik heb plannen voor 2021 (grote plannen haha) maar ik wilde niet een jaar voorbij laten gaan zonder dat proces en de geweldige (podium)momenten. Daarbij vind ik het leuk om dit samen met mijn coachees te doen. Lead by example, misschien omdat dat er zo ingebakken zit in mijn werk als groepslesinstructeur, dat ik dat doortrek naar mijn coaching.

Ik besloot eind 2019 om het NK van de INBA te doen in 2020. Als enige wedstrijd dit jaar. Vanwege mijn pro card in de Figure klasse kan ik deze niet op amateurniveau doen tijdens het NK. Ik zal dan dus terecht komen in een klasse “hoger” (gespierder en droger). Maar het werken aan een amateur ‘Miss Physique’ fysiek komt aardig overeen met het werken richting een Pro Figure fysiek. Ik moet dan droger voor de dag komen (vetpercentage lager) en dat is wel hetgeen dat ik het meest uitdagend vind. Aangezien je de ballen van het dagelijkse leven hoog moet houden en moet letten op de conditie van je lijf, terwijl je het vraagt om dieper te gaan dan het eigenlijk van nature wil. Mindset is hierin enorm belangrijk. En nou net aan die mindset ontbreekt het me op dit moment. Ik merk dat ik de knoop nog niet heb doorgehakt. Wel meedoen aan het NK of niet? Ik ben “in prep”, maar heb de volledige toewijding nog niet te pakken. Er komen feestjes en momenten tussendoor waar ik geen grip op krijg. (Normaal kom ik tijdens prep ook in deze situaties maar pas ik mijzelf, mijn voedingschema of mijn trainingschema aan en past het er allemaal in). Dus de vragen: kan ik dit wel? Heb ik nog tijd genoeg? Stel ik mensen teleur als ik er niet goed genoeg voorsta? Kan ik leven met het feit dat ik dan wellicht mezelf teleurstel? Zijn orde van de dag op dit moment. Misschien wil ik het te graag, te goed doen? Moet ik leren liever voor mezelf te zijn, omdat je niet meer van jezelf kunt vragen dan je best doen. Daarbij komt het gevoel dat ik eind 2019 bovenaan alles stond wat ik maar wensen kon, dan kan het/ik vanaf nu toch alleen nog maar tegenvallen? Dit zijn het soort gedachten die mij saboteren en onzeker maken. En geloof me, het heeft niets te maken met het gevoel een wedstrijd te verliezen, want als de concurrentie beter is dan is dat wat het is. En dat hoort bij het wedstrijdleven: you win some, you lose some. Maar het idee dat ik er niet beter ga staan dan mijn vorige zelf. Het bodybuild proces (naar shredded toe of je periode van groei) duurt lang en daarom heb je er niet super veel zicht op: hoe snel het zal gaan of waar je zult eindigen. En dat gaat ook weer gepaard met veel onzekerheden. Maar met dit proces van zelfacceptatie ga ik verder mijn prep in en hak ik over 2 weken definitief de knoop door. Ik ben er nog niet helemaal uit, maar ik heb het gevoel dat de knop nu wel om is (maar dat kan morgen weer anders zijn hihi). Chillend op deze positieve vibes, want negativiteit krijgt je nergens! Let’s rock and roll and see how far it gets me this time. Tell me, struggle jij momenteel met iets? Misschien kunnen we er voor elkaar zijn. Een liefdevolle, steunende community. We kunnen leren van elkaar en elkaar misschien zelfs helpen! Social Media is een krachtig gereedschap. Let’s use the force for good not evil.

24 keer bekeken
Logo.png

Skip the cookie
Anke IJsveld
Tel: 06-14421009
E-mail: skipthecookie@gmail.com

Meer contact informatie