• Anke IJsveld

Schapen, geiten en Ghetto Glamour

Love Hikes

5:20u stond de wekker, maar dat haalde ik niet eens. Ik lag wakker vanaf 1:30u, yaaaaay jetlag! Gelukkig zit er een Starbucks (mini) recht onder mijn kamer, dus heb ik mijn ontbijt, bestaande uit instant oats en een pumpkin cream cold brew genuttigd om 4 uur (totaal geoorloofd dacht ik zo).

Tegen 6:10u stond ik bij de hoofdingang van het hotel te wachten op het busje van ‘love hikes’ om mij op te pikken voor de wandeling door Fire Valley. Als je ooit naar Vegas gaat is dit wel een tip. Het is heel leuk om het contrast mee te maken van de drukte van ‘the strip’ en de kalme, serene, prachtige woestijn. De gids was stipt op tijd. In het busje vond ik Henrik en Magnus uit Zweden. Met zijn 4en zouden we de ochtend doorbrengen. Al snel raakten ik en de gids, die zich voorstelde als Antonio, aan de praat over mijn sport (bodybuilding) en zijn sport (kickboksen). Het bleek dat hij 21 december in Amsterdam een gevecht heeft, small world he? Antonio bleek ook een erg goed gevoel voor humor te hebben, dus toen we de ‘niet aansprakelijk’ formulieren moesten ondertekenen gingen de grapjes over eigen graf graven en seriemoordenaars in de woestijn, die zich uitgeven als gids, over en weer. Ik vertel het je, niets zo eng als zo’n formulier doorlezen. Net als bij bijvoorbeeld een obstacle run. Als je dat formulier hebt doorgelezen ben je wel genezen van je enthousiasme en durf je eigenlijk niet meer. Ik heb hem toch maar ondertekend want, tja wat doe je anders? 4 uur blijven wachten in de auto terwijl de anderen gaan wandelen? Je zult maar iets missen joh!

De omgeving was prachtig. De stenen hebben daar zulke mooie kleuren. We hebben over planten geleerd, rotsen beklommen, photoshoots gehouden, repen gegeten en van de dieren genoten. De eerste dieren waar we mee in aanraking konden komen, volgens Antonio, waren de ‘big horn sheep’. Snel na deze aankondiging dienden deze prachtige schaapachtige beesten zich al aan. Verder hebben we nog een kwartel, woenstijn eekhoorn en raaf gezien. Antonio wist veel over de planten, dieren en stenen. Dat weerhield mij er achter niet van om dingen te vragen waar hij geen antwoord op wist: ‘wat is dat voor geluid?’ (een soort vogel) en ‘waarom heten ze big horn sheep en niet big horn goats?’. Ze leken naar mijn mening immers meer op een geit of zelfs hert (zie foto). Dat werd uiiteindelijk de grote vraag: ‘wat is het verschil tussen een schaap en een geit?’ Antonio en ik hadden geen idee. Mijn suggestie dat het met de wol te maken had, werd vrijwel meteen ontkracht door Antonio die mij vertelde dat er bergGEITen zijn die wel degelijk gezegend zijn met een prachtige wollen vacht, haha. Weet jij het antwoord? De omgeving bleef indrukwekkend en het rots beklimmen spannend (check mij in die foto op die hoge rots) Antonio kon me heel goed vertellen hoe ik op de rots en, belangrijker nog, er weer vanaf kwam. Een betere manier om je dag te beginnen is er voor mij niet.

Dus de dagelijkse beweging gehad, genoten, frisse woestijnlucht ingeademd en weer terug bij de auto, Next stop: the visitorcentre om te plassen en onze onbeantwoorde vraag te stellen. Net buiten het bezoekerscentrum vonden we weer een kudde big horn sheep (er was namelijk water bij het centrum en dat weten ze kennelijk), wat cactussen met fruit eraan en nog wat superschattige woestijn eekhoorntjes, die ontzettend dichtbij je durfden te komen. Bezoekerscentrum medewerker 1, de Ranger: ‘Hallo mevrouw, wij hebben een vraag, hoe komt het dat ze big horn schapen heten en geen big horn geiten?’ Ranger: ‘Nou, dat weet ik eigenlijk niet haha. Je kunt het hiernaast vragen in de shop, daar staat Trish, die weet ALLES. Haar man werkt al meer dan 32 jaar voor dit park, zij moet het weten’ Maar toen we Trish onze vraag stelde keek ze ons schaapachtig aan (zie wat ik daar deed? Haha) en moest zij de alwetende raadplegen (google). Nieuwsgierig geworden? Het heeft te maken met de manier waarop ze zich voeden. Geiten zijn meer gericht op zoek naar takjes, blaadjes en schapen grazen. En we hebben de big horn schapen inderdaad zien grazen, dus case closed.

Na een middagdutje van 14u tot 15u en wat contact met NL, de stad weer in.


The Vegas Boulevard Vegas is wel een aparte wereld. Ik bedoel waar anders ter wereld kun je al bungeejumpend de liefde van je leven ontmoeten. Haar meevragen op eerste date in het nabijgelegen attractiepark (met 25 attracties) in Circus Circus, er daarna bij een waarzegster achterkomen dat dit ‘meant to be’ is, om vervolgens je liefde te bezegelen met een aanzoek in een gondel bij the Venetian. Daarna te trouwen bij ‘a little white chapel’ (om in de voetsporen te treden van onder andere Britney Spears en Bruce Willis met Demi Moore) als huwelijksreis kun je gaan skydiven terwijl je jezelf helemaal laddertje zat zuipt het enige dat dan nog ontbreekt zijn die prachtige matching tattoos met jullie namen, of beter nog jullie gezichten op elkaars lijf, wat dan opeens een geweldig plan lijkt. Nergens toch?


Ik besloot eens een kijkje te gaan nemen bij die beroemde ‘A little white chapel’. Lopend, want dan krijg je immers het meest mee van de stad en het bespaart je ook weer zo’n 30$ a 40$ per rit (blijf een Hollander he?). Ik vertrok om 15:30u dat vond ik slim want ik had Las Vegas nog niet in het donker bewonderd en zo was de heenweg in het daglicht en de terugweg na zonsondergang. Ik liep, ik liep, ik liep en ik liep. Ik liep de strip af. Het werd donkerder, de gebouwen werden grimmiger, het aantal zwervers op straat werd meer, de toeristen (überhaupt de mensen) minder, het “Da Hood” gehalte werd groter en ik werd kwetsbaarder. Liep ik wel goed? Korte check op de routeplanner van mijn mobiel. Ja ik loop goed. Schouders rechten en een vaste tred (denk agent 007). Ik liep en ik liep nog meer, en het werd grimmiger en grimmiger. Zal ik omdraaien? Nee joh! Je bent zo ver gekomen, niet opgeven! Met gevaar voor eigen leven de straat over. Ah! Een tuxedo (pak) en gown (gala/bruidsjurk) rental (verhuur). Die chapel is vast nabij haha. Man man man wat voelde ik me onveilig en klein. Het lijkt wel het holst van de nacht, ik keek op een klok 17:45u (wuahahahaha ik grinnikte tegen mezelf.. kwart voor zes..) Daar een kapelletje! ‘A chapel of flowers’ stond er met grote sierlijke letters op. Dit is het niet toch? Dacht ik terwijl ik mijn mobiel weer uit mijn beha haalde (ik durfde hem niet in mijn hand te houden in deze buurt). Hm.. nog 5 minuten verder. Ik vervolgde mijn pad. Na 4 minuten lopen en 10 angstmomentjes later doemde een grote bewegende Elvis voor me op. Mijn ogen gleden langs de woorden op het bord: ‘A little white chapel’. Ja dit moest het zijn. Waarom was ik niet echt onder de indruk? En dan de volgende vraag: Wat had ik dan precies verwacht? Ik liep nog iets door en zag een drive through tunnel met een mooie roze Cadillac, how glamorous?! Misschien zag het er indrukwekkender uit overdag? Ik schoot snel 2 foto’s en was semi opgelucht dat ik de terugweg kon inzetten.


Ik liep nog iets sneller op deze terugweg en na een plasstop bij the Venetian en na een afwijzing uitgedeeld te hebben aan een gozer die mijn nummer vroeg en het daarna ook nog nodig vond om te vragen of het misschien kwam omdat hij lelijk was? (serieus, hoe komen mensen op deze shit?). Kon ik weer rustig ademhalen, ik was weer onder de mensen (lees: toeristen). Aangekomen bij het hotel nam ik nog een koffie bij Starbucks en legde ik de eerste hand aan deze blog. Het is nu inmiddels woensdag de 13e (6 uur om precies te zijn) en ik leg de laatste hand aan deze blog. Vandaag op de planning: sporten, yoga, meer wandelen door Vegas en vanavond R.U.N. (een live action thriller van Cirque du Soleil in het Luxor, de piramide vormige venue).


Hoe gaat het met jullie? Tot morgen!


54 keer bekeken2 reacties
Logo.png

Skip the cookie
Anke IJsveld
Tel: 06-14421009
E-mail: skipthecookie@gmail.com

Meer contact informatie