• Anke IJsveld

Pro Olympia

Het was een onrustige nacht, omdat ik niet zeker wist of ik nou wel of niet aan deze wedstrijd mee mocht doen. En het slaapt ook niet helemaal ontspannen als je probeert zo stil mogelijk te liggen, zodat je je make up en je haar nog een dagje kunt recyclen. Toen ik rond 6 uur dus het verlossende woord van Sandra had gekregen dat ik me mocht registreren om 8 uur, kon ik niet meer slapen. Ik heb mijn social media en appjes een beetje bijgewerkt (voordeel van het tijdsverschil, jullie waren allemaal al lang wakker, het is middag), stond ik op. Ik liep naar de spiegel met mijn vingers gekruist. Hoe dan?! Het leek alsof mijn make up net gedaan was. En mijn haar had helemaal geen rare verloren plukken, wat een goede haarlak. Ook een fijne bijkomstigheid was dat mijn ontstoken oog in ieder geval niet weer dubbel en dwars terug was, een risico dat ik toch best wel liep met make up er meer dan 24 uur op laten zitten... Ook mijn lippenstift zat nog, zelfs na het tanden poetsen, incroyable!

Ik vertrok zo rond een uur of 7:15u naar beneden naar de registratie tafel. Het inschrijven is gemakkelijk. Was dit het? Geen welkom bij de club confetti, geen pro trui, geen gefeliciteerd, geen taart, geen sirenes? Nummertje 249 is amateur af, maar daar hoort kennelijk niet eens een felicitatie bij. Ik maak natuurlijk een grapje, dat je fysiek goed genoeg is bevonden om tot de pro’s toe te treden, daar hoeft geen enkele toevoeging bij. Het ging wel weer gepaard met een smak geld (kassa geklingel:) $500 lichter. Maar op dat moment kon me dat echt niets schelen. Het was gelukt, ik was blij dat ze mijn registratie überhaupt nog accepteerden!

Inmiddels spotte ik wat van mijn teamgenoten die weigerden te geloven dat dit dezelfde make up was als gisteren. ‘Ja echt!’ ‘Maar hoe heb je gelegen dan?’ ‘nou gewoon, zo *imitatie van dracula in zijn kist*’.

Volgende wat geregeld moest worden: tanning. Moet ik het eigenlijk afwassen en opnieuw? Of gewoon touch up? Ik liep ernaar toe om mijn vragen te stellen. ‘did you buy the 2 or the 1 day package?’ Tuurlijk voor niks gaat de zon op, keep taking my moneys: $30 betaald en de boodschap gekregen dat ik het eraf moest douchen met zeep en dan voor de 2e laag terug moest komen, binnen een half uur. Ik liep naar de make up kamer om te laten zien dat het nog steeds zat en om ze te bedanken. Omdat ze mijn haar en make up zo mooi hadden gedaan voelde ik me zelfverzekerder, maakt het net dat ietsje makkelijker om te shinen. Het make up meisje moest lachen toen ze het verhaal hoorde: ‘Ik wilde al aan je vragen, wie heeft je make up gedaan? Heb je iemand een foto van mijn make up laten zien?’ We knuffelden en ik ging op weg naar de douche waar ik zo hard naar verlangde. Dat viel nog niet mee, al die zooi een beetje gelijkmatig van je afwassen, terwijl je haar en gezicht absoluut droog moeten blijven. Trots stapte ik uiteindelijk de douche uit, het was gelukt.

Na de tanning gehad te hebben ging ik chillen backstage (ik besloot niet echt naar mijn hotelkamer terug te gaan gezien het niet veel scheelde of ik had gisteren mijn klasse gemist. Iets met een ezel en een steen).

Ik heb die ochtend mijn ogen uitgekeken. Leveltje hoger wel. Dat zie je. Werkelijk alle fysieken zijn indrukwekkend en de ene nog meer dan de andere. Ik realiseer me dat het me nu alleen maar positief beïnvloed. Ik vind het ontzettend inspirerend en het motiveert me enorm om harder te werken en meer te doen. Ik weet dat dat nodig is om deze fysieken te bereiken. Wat een prachtige, sterke dames (en heren). Daarbij is dit voor mij een bonus ronde, mijn echte prijs heb ik gisteren al gehad en de insteek hier is echt alleen om ervaring op te doen en om te zien wat er nodig is in mijn komende prep. Het valt me op dat er een super gemoedelijke sfeer hangt. De pro’s die kennen elkaar en de staff ken de pro’s en vice versa. Ze zijn goed van elkaars leven en bezigheden op de hoogte. En iedereen gedraagt zich professioneel. Dit valt me later op de wedstrijd ook op. Waar gisteren in mijn klasse de jury nog een dikke vinger kreeg van een atleet die het niet eens was dat ze de top 3 niet had gehaald, weet ik zeker dat dat hier niet gebeurt (zeg nooit nooit, maar het lijkt een stuk onwaarschijnlijker) Ook merk ik dat het onder de pro’s elkaar de successen gegund worden. Of dat nou echt zo is of nep, het zorgt in iedere geval voor een flinke dosis energie en positiviteit. Eigenlijk ervaar ik deze dag als anders dan de dag gisteren. Dat blijft me bij. Ook kun je merken dat er meer verloop zit bij de Amateurklasses. Daar zie je ook wel vaker dezelfde gezichten maar de Pro’s zijn duidelijk hechter.

We wachten en we wachten en we wachten nog wat meer en dan nog ongeveer 5 klasses tot de Figure Open Pro. Tijd om mijn bikini aan te trekken en misschien al wat olie te gaan halen. Ik loop naar de restrooms. Gekruiste bandjes op je rug zijn best wel een uitdaging om zelf aan te trekken, maar hulp vragen vind ik moeilijk (heel mijn leven al), dus ik doe dit toch alleen. Ik vind een restroom met goed licht en een grote spiegel, trek mijn broekje aan en hang mijn bovenstukje om mijn nek. Ik pak 1 van de 2 bandjes van het bovenstukje en probeer het haakje met een beweging vast te maken aan het andere haakje van het broekje. Ik hoor KNAK en voel dat er iets gelanceerd wordt. WTF?! Ik kijk naar mijn hand met het bandje en het klipje. Een half klipje…. Ik vloek binnensmonds… g*dver waarom zijn die dingen van plastic?! Meteen daarna giechel ik: er kan ook nooit eens iets vlekkeloos gaan he IJsveld? En nu? Ik trek mijn rode jurk-trui aan (thanks Suus!) en loop naar de zaal. Ah daar! De sieraden stand. Die heeft vast wel veiligheidsspelden. Inderdaad, missie half geslaagd. Ik loop richting teamgenoten. Sandra staat te kijken naar de klasse die momenteel op het podium is. ‘eh San… kun je mij misschien even helpen met mijn bikini met veiligheidspelden in elkaar zetten?’ ‘ohnee, wat is er gebeurd??!’ ‘Ja dit is plastic en brak af, maar ik dacht als we nou deze 2 veiligheidsspelden door het broekje en bandje doen, dat blijft wel zitten’. Wij terug naar de restroom en het viel niet mee, maar gefixt. Nu hopen dat we geen nipplegate 2.0 krijgen. Maar ach dan wordt er in ieder geval over je gepraat. Ik bedenk me dat als ik hem voel losschieten ik de 2 bandjes recht over mijn rug kan knopen, zodat ik in ieder geval geen Josephine Baker in de Moulin Rouge naboots. En geloof het of niet, het is voor mij niet eens de eerste keer dat ik met een bikini vol met veiligheidsspelden het podium op stap.

Ruim op tijd ben ik terug backstage, meevaller! Als we backstage mogen ga ik opwarmen met Imro, hij loodst me nog een keer door de poses heen en geeft nog wat tips. Ik vind het altijd super fijn als hij mij helpt in de warming up, want hij straalt rust uit, is altijd eerlijk, maar laat je toch positief en vol zelfvertrouwen dat podium op gaan.

Wat er op het podium allemaal gebeurde qua plaatsing kan ik je niet vertellen. Ik weet dat ik niet bij de top 10 zit van 21 prachtige dames. Maar verder geen idee. En dat kan me oprecht niets schelen. Ik heb geproefd. Geproefd hoe het is om tussen zo’n niveau te staan, sommige meiden volg ik als inspiratie al een tijdje op instagram en nu sta je er gewoon tussen. Ik ben gemotiveerder dan ooit voor de volgende wedstrijd (dat zal in 2020 het EK in oktober/november zijn of het WK in juni want als Pro kan je misschien alleen daar terecht). Ik wil het NK ook graag meedoen, dat kan, maar moet dan in een andere klasse.

Ik kijk terug op 2 geweldige dagen die mijn verwachtingen en zelfs stoutste dromen overtroffen. Ik heb mijn feedback opgevraagd aan de jury, dus ik weet waar ik aan moet werken. I’ll be back! Nu eten en morgenvroeg de atleten brunch om 8:00u. Ik herhaal BRUNCH om 8:00u. In mijn ogen is dat breakfast, maar dat mag de pret niet drukken. Het schijnt een spektakel te zijn, dus I’m game. En niet te vergeten onze eigen bondspresidente krijgt een award uitgereikt met een plek in de hall of fame (mensen die iets bereikt hebben voor de bond, veel de bond doen, een verschil maken voor de Natural Bodybuilding kunnen zo’n plek krijgen, een ENORME eer dus. En dat is zeker op onze Sandra van toepassing dus terecht, zij hoort daar gewoon bij! TROTS!).

50 keer bekeken2 reacties
Logo.png

Skip the cookie
Anke IJsveld
Tel: 06-14421009
E-mail: skipthecookie@gmail.com

Meer contact informatie