• Anke IJsveld

Moulin Rouge, Williamsburg en een regenachtige dag in Manhattan.

Vrijdag 22 november Drie dagen in een blog. Toen ik besloot naar New York te gaan wilde ik deze trip expres niet helemaal vol plannen. Het is juist leuk als je dagen open hebt en niet weet wat je gaan doen, dan kun je namelijk alles doen. Je hebt ruimte voor spontaniteit. Het lekkerste is gewoon aan de wandel gaan en dan zien waar je eindigt.

Vrijdag 22 november stond 1 activiteit vast: een Musical, De Moulin Rouge. Waarschijnlijk keek ik hier nog het meeste naar uit van mijn hele reis haha. Deze musical stond niet lang vast, die had ik donderdag pas geboekt (met hulp, sinds ik wat *ugh*creditcard problemen*ugh* heb, (thanks Mark!) nadat ik er woensdag was langsgelopen op mijn weg naar die bike tour.

De dag bracht ik door met wandelen door Midtown Manhattan, daar zit ook mijn hotel en het is zo ongelofelijk groot dat ik de straten rondom mijn hotel wat beter wilde ontdekken. Het is serieus geweldig om in deze stad rond te lopen, zo veel te zien en te horen. Je hoeft niet eens verder dan je eigen block haha.

Ik liep tegen een uur of half 6 met gekocht avondeten terug naar mijn hotel, zodat ik kon eten, douchen en me kon gaan optutten voor de musical. De musical begon om 20:00u, ik wilde er 19:25u zijn, dat betekende dat ik 19:10u bij mijn hotel weg moest lopen. Super kort stukje dus yaaaaay, hakken! Ik koos voor een Moulin Rouge geïnspireerde outfit met een shirt met kanten pofmouwen en een rokje. 19.10u stond ik buiten.

De weg naar het theater ging snel, inmiddels weet ik namelijk precies hoe de stoplichten werken, zodat je zo snel mogelijk over kunt. En als er geen verkeer aan komt kun je sowieso gewoon door rood, it’s the NYC way hahaha.


Ik kwam aan bij het theater en kreeg kriebels bij het zien van de gevel. Neonlichten die aangaven dat ‘de Moulin Rouge’ daar speelt. Deze kriebels waren niets vergeleken met de kriebels die ik kreeg toen ik het theater binnen liep en ze werden zelfs nog groter toen ik de zaal en het podium zag.

Dit was alles wat een theater hoorde te zijn. Klein en sfeervol.

Het was alsof je de Moulin Rouge zelf binnenstapte. Alles was rood, veel kroonluchters, veel fluweel, fluwelen stoelen, fluwelen krukken, diamanten, glitters, een oud barretje, veel ornamenten en geweldige Franse Loungemuziek die me deed denken aan de muziek die werd gespeeld toen ik de eerste keer in Buddha Bar in Parijs was. Ik werd naar mijn plaats gebracht door de Usher. Oh-my-god, zo dichtbij! Vlak voordat de musical begon kwamen er wat karakters door de zaal naar het podium. De musical begon en je zat gelijk in de Moulin Rouge, letterlijk het eerste dat je hoorde was: ‘hey sista, go sista, soul sista, go sista’. Geweldige acteurs, zangtalenten en top sfeer. Wat ik ook leuk vind is dat ze wat nieuwere nummers verwerkt hebben en dat leverde regelmatig een lach vanuit het publiek op. Een voorbeeld is Katy Perry – fireworks, walk the moon – shut up and dance with me, Pink – Raise your glass en nog wat andere geweldige die ik vergeet. Voor mij persoonlijk is het de mooiste en leukste musical die ik ooit heb gezien. Ik ben groot fan van de film en het verhaal Moulin Rouge dus ik ben misschien niet helemaal objectief.

In de pauze sluit ik aan bij de rij voor de vrouwen w.c. jeetje… dit gaat de hele pauze duren. En inderdaad als ik bijna een toilethokje in kan wordt er omgeroepen dat we nog 6 minuten hebben. Nadat ik ben geweest trek ik een sprintje naar boven. Ik bestel een cocktail met de fancy naam: ‘The Sparkling Diamond’, deze komt in een iets minder fancy glas.

De tweede helft is minstens even leuk als de eerste en ik vind het zo jammer als de musical is afgelopen. Ik doneer wat geld voor het goede doel en koop een cd. Ik kan nu al niet wachten tot ik in de auto op de terugweg van Schiphol kan mee blèren (sorry not sorry Bart).


Als ik in het hotel aankom sla ik zonder te kunnen nadenken of twijfelen linksaf de hotel bar in, ik had nog een schuld met mezelf te vereffenen. Het personeel is onvriendelijk en ongeïnteresseerd, de gasten naast me geen potentiële spraak partners dus ik bestel 1 cocktail, drink deze snel op en maak dat ik naar mijn kamer kom. Trots stap ik de lift in, weer een baby step voltooid!


Zaterdag 23 november Wat voor weer zou het zijn? Er was redelijk mooi weer beloofd door weerman Google. Ik kijk uit het raam, hmm ziet er grauw en grijs uit. Ik check Google nog een keer, ja er staat toch echt ‘zonnig’. Ik staar nog eens uit het raam, dan gniffel ik, sukkel je zit tussen allemaal hoge gebouwen in natuurlijk is het grauw en grijs. Ik glij uit bed en loop naar het raam en kijk de straatrichting in: ‘aaah, een blauwe lucht’. Google was right, once again. Mooi weer voor een wandeling. Vandaag besluit ik te gaan zonder planning en zonder ideeën. Nouja 1 idee, ik wilde nog graag Williamsburg in, een soort ‘up and coming’ buurt in Brooklyn die steeds populairder wordt. De Williamsburg Bridge was tevens de enige die ik nog niet bewandeld heb van de BMW (Brooklyn, Manhattan en Williamsburg Bridges). Ik poets mijn tanden, trek wat kleren aan, hop snel naar buiten.


Het is grappig hoe veel verschil er zit tussen de temperatuur tussen de wolkenkrabbers en als je Manhattan uit wandelt. Soms heb ik een beetje ruzie met mijn routeplanner. Zo ook deze keer, het komt omdat ik niet teveel op dat ding wil staren, want dan mis je zoveel van de omgeving. En de routeplanner op zijn beurt draait de richting soms niet snel genoeg bij en dan wandel ik de verkeerde kant op. Met een kleine (not really haha) omweg, wat op zich wel leuk is want dan kom je nog bijzondere plaatjes tegen (zoals een hond die een auto op zijn neus balanceert en een kerstman), kwam ik bij de voet van de brug aan. Inmiddels moest ik nodig plassen maar ik vond geen tentjes waar dat kon en ook geen park met een openbaar toilet. Ik besloot de brug over te wandelen, hopelijk heb ik aan de overkant meer geluk. De brug is lang, het uitzicht over Manhattan is spectaculair maar niet zo spectaculair als vanaf de andere bruggen. Op de brug bedenk ik me dat ik had gezien dat Williamsburg een bioscoop heeft. Dat is wel een goede zaterdagmiddag bezigheid en belangrijker nog, dan kan ik plassen. Ik check de bios op mijn routeplanner. Nog 29 minuten lopen. Ik check de films en hun tijden. Ik wil graag naar Dr. Sleep of Parasite, maar ‘A beautiful day in the neighbourhood’ heeft de beste tijd. Ik loop naar de bioscoop en zie dat Williamsburg kleiner is dan ik had verwacht. Ik koop een kaartje bij de bioscoop, vraag naar de restrooms en 5 minuten later sta ik met een lege blaas, opgelucht weer buiten. Ik heb nog anderhalf uur voor de film begint. Ik besluit de tijd te benutten door rond te kijken, want na de film is het ongeveer 17uur en dan is het alweer donker, dus dit is mijn kans om Williamsburg in het daglicht te zien. Leuke eettentjes, wat vintage shops, unieke boetieks. Wel een schattig gedeelte zo. Ik loop een Bakery in, want ik heb enorme trek gekregen van al het wandelen. Ik neem plaats aan een tafeltje en bestel een Americano (grote kop koffie) en een spinazie taartje, verder bestel ik een ‘white chocolate ganache’ cupcake to go, voor bij de film.

De film is super vermakelijk! Een film met een mooie boodschap! De wereld heeft wat meer aardigheid nodig. Je kunt de (negatieve) emotie die je voelt niet veranderen, je kunt wel bepalen wat je ermee doet. Ik ben geen fan van Tom Hanks, maar in deze rol is hij perfect! Ik ga nog een keer naar de w.c. (nu het nog kan haha). En inderdaad als ik de bios uit stap is het donker. Ik loop langs de Wholefoods en besluit daar weer eens een salade te scheppen (zo lekker!) dan heb ik mijn avondeten vast. Dan kan ik rechtstreeks naar huis lopen, want dat duurt ook nog een uur en 40 minuten.

Thuis eet ik lekker op bed die salade op, met Gossip Girl aan op mijn ipad. Mmmmmm, een geslaagde dag.



Zondag 24 november Lekker een dagje nietsen. Ken je dat gevoel? Ik ben in NYC (of welke andere leuke, bijzondere, epische stad dan ook) ik MOET de tijd benutten, ik MOET dingen zien, doen, ondernemen, ondergaan, ervaren. Ik kan niet een dag in bed blijven liggen! Dat was ook mijn tweestrijd, tot ik besloot dat ook in NYC ik lekker kan doen waar ik zin in heb. Ik had sinds vrijdag erge last van mijn onderrug. Of eigenlijk is het niet mijn onderrug, maar komt het vanuit mijn bil en heupspieren, ik vermoed onder andere van het vele lopen. Daar komt bij dat ik sinds vrijdag met een fannypack loop, dat is me iets te toevallig. Ik denk dat ik mijn rug onbewust iets te hol trek daardoor. De pijn was zelfs zo erg dat ik er vrijdagnacht van wakker werd en niet goed meer kon slapen.

Ik heb dus zaterdag met die fannypack om mijn arm gelopen en op mijn houding gelet. Na de fijne bioscoopstoelen was het al ietsje minder (geen idee hoe) en nu ging het nog ietsje beter, maar misschien kon een extra dagje rust geen kwaad, daarbij was het regenachtig (#goedexcuus)

Ik relaxte, schreef mijn blog, keek meer gossip girl, deed mijn ontbijt en lunch op bed, had veel contact met Nederland, heb Body Balance op mijn hotelkamer gedaan en om 17 uur besloot ik dat ik toch even naar buiten wilde. Ik deed een klein blokje om (10km). Ik sloot de tocht af met een wandeling langs ‘the Flatiron building’, die draagt die naam omdat ze van bovenaf op een strijkijzer lijkt.

En de Empire State Building. Okay gênant verhaal: die heb ik niet gevonden haha. Hoe kun je zo’n groot gebouw missen denk je dan? Nou juist daarom, ik weet hoe de top eruitziet, maar als je er recht onder staat dan kun je hem dus zo missen. En als je dicht in de buurt bent zie je die top niet meer. Dus morgen of overmorgen poging 2, want ik moest weer plassen.

Ik heb nog maar 2 en een halve dag in New York. Wat staat er nog op de planning? Een blijvende souvenir scoren. Empire State Building, vinden en ingaan. Statue of Liberty bezoeken American Museum of Natural History bezoeken. Op tijd op JFK zijn voor de terugvlucht woensdag de 27ste.

40 keer bekeken
Logo.png

Skip the cookie
Anke IJsveld
Tel: 06-14421009
E-mail: skipthecookie@gmail.com

Meer contact informatie