• Anke IJsveld

Lost Vegas

Zo, daar zit ik dan. Aan de tafel, die ik heb omgetoverd tot ‘working station’, in mijn hotelkamer aan de rand van de Vegas Strip. Kloppende voeten en zware benen, maar een zeer voldaan gevoel. Na een onverwachte zware start, voel ik me nu zeer voldaan en prettig.

Ik zal jullie vertellen over mijn avonturen, maar ik ga beginnen met het omschrijven van iets dat voor mij onverwacht was en waar ik geen rekening mee gehouden had toen ik vol enthousiasme besloot in mijn eentje dit avontuur aan te gaan (omdat Bart onverwachts niet mee bleek te kunnen). Een wedstrijd in Vegas (of all places!) en daarna een week New York.

De meeste van jullie zullen de rillingen krijgen als we het hebben over stilte retraites. Een dag of soms zelfs een heel weekend waarin je stil bent, geen mobiel hebt, niets zegt, weinig tot geen afleiding van buitenaf. Een weekend bedoelt voor soulsearching, verlichting, in touch komen met jezelf. En laten we eerlijk zijn, de meesten van ons zijn (nog) niet klaar om dat diepste, donkere, gat in te duiken. Mijzelf included. Little did I know, dat je ook gewoon alleen op reis kunt gaan… dan krijg je hetzelfde effect.


Afscheid nemen valt me altijd zwaar. Mijn poezenbeesten achterlaten ook en nu leven Bart en ik door onze drukke schema’s al een tijdje langs elkaar zodat ik het ook niet echt chill (lees: verschrikkelijk) vond om hem achter te laten. Emotioneel zette ik na het afscheid met Bart op het vliegveld mijn tocht in naar de gate. Het drong tot me door dat ik twee en een halve week niemand meer zou zien. Voor sommigen is dat heel kort en peanuts, maar ik ben al in geen 4 jaar tijd langer dan 10 dagen weggeweest. En het feit dat ik nu alleen ga is helemaal nieuw. Ik heb vaker alleen gereisd, maar dan kwam ik op de bestemming wel bij iemand die ik kende: mijn ouders in Amerika, mijn beste vriendin die stage liep in Mexico. Ook drong het tot me door dat contact met Nederland niet zo makkelijk verloopt als in Europa omdat er andere tarieven gelden, nog niet te spreken over het enorme tijdverschil van 9 uur. Je bent dus echt wel heel erg los van Nederland, paniek.


Wat sommige van jullie misschien niet weten is dat ik ontzettend onzeker ben. Ik verstop het goed, I know hihi. Ik ben extrovert en dapper in bepaalde aspecten van mijn leven, maar twijfelachtig en een schijthaas in andere. Zo zoek ik bijvoorbeeld liever uren naar het product in de supermarkt dan dat ik een medewerker aanspreek. Zo durf ik eigenlijk niet eens de kapper te bellen voor een afspraak. Stop ik liever niet bij een tankstation, maar blijf ik liever in de veiligheid van mijn auto tot de eindbestemming. Ik heb hier goed mee leren omgaan, het sterke gedeelte van mijn persoonlijkheid dwingt mij er namelijk toe al deze dingen toch juist WEL te doen. En zo komt het dus dat ik deze reis WEL geboekt heb. Maar zo opeens in mijn eentje, in mijn meest kwetsbare staat, raakt dit besef me als een baksteen.


“Niet teveel nadenken over het onbekende. Het is vast makkelijk als ik daar ben om een taxi te vinden. Dan ben ik al in het hotel en in de veiligheid van mijn hotelkamer kan ik even opladen. Maar wat als ik de taxi niet kan vinden? Wat als ik op de kamer ben en mijn Nederlandse teamgenoten komen pas woensdag aan? Wat ga ik dan al die dagen doen? Rustig, je kunt chillen bij het zwembad, series kijken, achterstallig werk doen, je hoeft het hotel niet eens uit als je niet durft. Ja maar wat voor idioot ben ik als ik in Las Vegas ben en ik in mijn hotel blijf? Dan mis ik alles”. Dit is een kleine greep uit de monoloog van de “conversatie” die ik dan met mezelf heb.

Aangekomen op het vliegveld in Las Vegas met mijn stoere masker op heb ik die taxi toch wel zo gevonden, met een toffe taxi chauffeur die dit overduidelijk als bijbaan doet, naast zijn werk op de Ranch. Hij leek wel ontsnapt uit ‘True grit’. We deden de verwachte smalltalk, je weet wel: het weer, de verkeersdrukte, de highlights van Vegas etc. Hij zette me netjes af bij de hotellobby. Toen ik het hotel binnenstapte viel mijn mond open. Ik had nog nooit zoiets groots gezien (dit resort beschikt over meer dan 2500 suites, yes ik heb het opgezocht). Het casino gedeelte was overduidelijk al druk bezocht. Vergezeld door de piepende geluiden van de slotmachines, het geklingel van muntjes en andere kermis-achtige geluiden baande ik me een weg naar 1 van de (15!) selfservice incheckbalies. Mijn kamernummer en pasjes rolden eruit inclusief routeplanning naar de kamer, ik denk dat dat nodig als als je je weg moet vinden tussen 2500 suites haha. Mijne luidde als volgt: rechtdoor naar de ‘all american bar & grill’ na de security booth links, voorbij de starbucks en dan met de lift naar de 3e verdieping.


De kamer is groot! Badkamer met wc, bad/douche en wasbak een aparte badkamerruimte met een spiegel en extra wasbak (meer een make up hoek, yaaaaaay!) Een grote kast om je kleding in op te bergen en een grote woonkamer/slaapkamer met bank, fauteuil, tafel, tafeltje, 2 stoelen, 2 queensize bedden en een tv kast. Met een uitzicht op een klein stukje stad en de bergen.

Nederland viel langzaam in slaap en daar ging het contact met mijn dierbaren. Ik was alleen, in een vreemde hotelkamer, in een vreemd land, in een vreemde stad. Ik voelde me een beetje verloren. Het was pas 17u en deprimerend genoeg inmiddels ook al donker. Dat hielp mijn humeur natuurlijk niet. Ik besloot 2 eiwitrepen op te snoepen met een goede serie aan (troostvoer anyone?). En zo lang mogelijk wakker te blijven. Zo lang mogelijk werd nog anderhalf uur, 18:30u vielen mijn ogen toch echt dicht. Om vervolgens om 22:30u weer wagenwijd open te gaan. Klaar wakker. Contact met Nederland! Om 1:30u val ik toch weer in slaap.


Goddank werd ik toen wakker om 6:50u Perfect! Maar nu? Nu moesten al die avonturen gaan beginnen. Zoals ik mijn clienten altijd probeer op gang te helpen, baby steps, dus dat heb ik ook maar bij mezelf toegepast, nadat ik bijna 2 uur in bed had liggen uitstellen, relaxend en met contact met NL ben ik een rondje hotel gaan doen. Ik nam mezelf voor even de fitness ruimte te gaan zoeken en misschien een koffie te halen bij de Starbucks waar ik toch zeker langs kwam. Ik ben ook heel even naar buiten gewandeld en het zonnetje en de lucht deden me goed. Ik kreeg meer energie en meer moed. Ik besloot even terug te gaan om mezelf in te smeren met zonnebrand en dan de (lange) wandeltocht in te zetten naar de wholefoods. Zo was ik minimaal 4 uur onder de pannen want het idee van al die uren tijd in mijn eentje per dag gaf me ook lichte paniek. En de wholefoods heeft gewoon het meeste aanbod gezonde voeding en een heerlijke saladbar!




Gelukkig vond ik mezelf tijdens deze activiteit langzaamaan terug. Kennelijk was de sfeer erg bepalend. Het hotel vind ik niet leuk (mijn kamer wel aardig, maar ik heb wel eens een fijner gevoel gekregen van een hotelkamer). Het is ook iets met de sfeer van het hotel, misschien doordat er een casino in zit. Er gewoon gerookt mag worden. Al dat gokken heeft iets naargeestigs vind ik. Maar dat is natuurlijk erg persoonlijk. De strip daarentegen heeft iets levendigs, het gevoel van mogelijkheden, grote kleurige gebouwen, een internationaal gevoel door alle stijlen casino/hotels. Zo is er een Eiffeltoren (Paris), een Excalibur kasteel, piramide (Luxor) en zelfs een rollercoaster en Vrijheidsbeeld (New York, New York). Ik heb intens genoten van mijn trip naar wholefoods met een omweg via de strip. Hoewel ik mijn drang om altijd alles lopend te willen doen (iets met een gevoel van onafhankelijkheid I guess… en zo mis je niets haha) meer dan eens vervloekt heb omdat ik met tassen van 20 kg weer anderhalf uur terug moest lopen naar mijn hotel. Ondanks dat heb ik intens genoten van de omgeving en voel ik veel minder angst. Ik heb het gevoel dat ik mijn ballen terug heb gevonden en ik heb dus inmiddels een show geboekt voor woensdagavond in het Luxor theater en een wandeltocht bij de Grand Canyon in de buurt voor morgen 6am. Dus ik ga deze loodzware benen naar de douche en daarna het bed slepen. I’ll keep you posted!

Tot morgen!

121 keer bekeken5 reacties
Logo.png

Skip the cookie
Anke IJsveld
Tel: 06-14421009
E-mail: skipthecookie@gmail.com

Meer contact informatie