• Anke IJsveld

Atleten Brunch

Om half 8 vertrek ik naar de zaal waar de wedstrijd is geweest, voor de brunch. Ik ben nog nooit om 7:30u onderweg geweest naar een brunch, maar eens moet de eerste keer zijn I guess.

De atleten brunch, ik verwacht er veel van. Als het hotel zijn doelgroep kent, dan zal het heerlijk en veel eten zijn en laten we eerlijk zijn, na al die maanden van opletten op je dieet, heeft iedereen daar wel zin in. Naast het eten zijn er speeches. Ook worden er awards uitgereikt: je kunt dan denken aan ‘de beste benen award’ ‘meest symmetrisch’ ‘grootste sexappeal’ ‘most shredded’. Echt ontzettend leuk. Verder is er een lange rij tafels waarachter de Pro’s kunnen plaatsnemen om handtekeningen uit te delen. Je kunt dan een poster van Natural Olympia pakken en alle pro’s langs om te laten tekenen.

Er liggen heerlijke chocolade pretzel sticks op de tafel. En eentje blijft me roepen zodra ik aanschuif. Langzaam druppelt het hele team binnen. Imro gaat nog even aan zijn speech voor Sandra werken en ik vind hem super aandoenlijk. Hij staart voor zich uit en denkt diep na, volgens mij had hij zich niet zo gerealiseerd dat het in het Engels moet. En daar kan ik me wel in vinden, dat is heel lastig. Ik heb dat ook als ik les moet geven in het Engels. Small talk gaat vanzelf, maar de vaktermen zijn moeilijk. Het is lullig als je niet op een woord kunt komen. ‘hoe zeg je dat ze op viel?’ ‘she really stood out to me?’ of als je het anders wil zeggen ‘it was hard NOT to notice her’. Hij knikte en maakte een aantekening. Zo ging dat nog even door we spraken het verhaal een beetje door, maar ik kon merken dat hij het spannend vond.

Het buffet was geopend. Een voor een gingen we eten halen zodat we onze tafel en stoelen niet kwijt zouden zijn. Ik zat bij lichting 2 haha. Onder het eten begonnen de speeches en het uitdelen van de awards. Als laatste waren de hall of fame awards aan de beurt. Sandra was als tweede en Imro ging mee. Ik had met hem te doen en hoopte dat hij relaxed zou blijven en vertrouwen zou hebben dat het er allemaal in het Engels zo uit zou rollen. Sandra zag er prachtig uit op het podium in haar glitterjurk en overhandigde Imro de microfoon. De speech was hartverwarmend, tenminste als je wist waar deze naar toe moest gaan. Imro strandde echt een beetje aan het begin over hoe hij haar leerde kennen, ze gingen daten, zij samen de Fitness branch ingingen. Hij moest erg zoeken naar woorden, mijn favoriete moment was toen hij naar de teamtafel riep ‘hey Anke, hoe zeg je dat ook alweer?’. Toch vond ik dat hij er best goed uit kwam. Sandra pakte de microfoon terug en zij dat ze verrast was door de lieve speech en dat ze daarom zo van hem houdt alles komt altijd vanuit het hart. Haar speech ontroerde me tot tranen en ze bedankte ook het team. Mijn hart maakte een sprongetje. Wat zijn het toch fijne mensen. Ik probeer dit aan jullie uit te leggen zodat je een beetje meekrijgt van de teamband en spirit.

Na de huldiging gingen we nog wat foto’s maken met het team en daarna koffie als afsluiting. Ik ga deze mensen super hard missen. Je deelt veel met elkaar. En in het extreme van deze sport deel je letterlijk highs en lows. En deze wedstrijd was voor mij en meerdere teamgenoten wel extra bijzonder. Ik ga ze missen, maar gelukkig kunnen we allemaal zeggen: tot april!

Dan is het tijd voor omkleden en voor een van de laatste keren de zon in! Eten en drinken wat ik wil, dat is altijd zo raar hihi. Om 23u val ik om, time for bed.

De laatste dag werk ik blogs bij. Ga ik nog even de strip op, de zon in. Een drankje doen met Sandra en Imro. Bij het hardrock cafe doen we nog even een fotoshoot in mijn sportbeha, dat is toch een dingetje in het preutse Amerika, ja zelfs in Vegas! We hebben de grootste lol! En dan is de laatste avond in Vegas een feit, morgen op naar ‘The Big Apple’.



70 keer bekeken
Logo.png

Skip the cookie
Anke IJsveld
Tel: 06-14421009
E-mail: skipthecookie@gmail.com

Meer contact informatie